Schroders: Fed’in enflasyonu kontrol altına almak için mücadele etmesinin dört nedeni
![](https://acigolajans.com.tr/wp-content/uploads/2023/07/schroders-fedin-enflasyonu-kontrol-altina-almak-icin-mucadele-etmesinin-dort-nedeni-e6bZl4DR.webp)
Investing.com – Analistler bugünlerde merkez bankalarının stratejilerini değerlendiriyor. Schröderler‘ler (LON: SDR) baş ekonomist ve stratejist Keith Wade, para politikasının ekonomi üzerindeki etkilerinin beklenenden uzun gecikmesinin ardındaki dört temel faktörü tanımlıyor.
İşte Wade’in analizi:
Fed, Haziran toplantısında arka arkaya on toplantı için faiz oranlarını yükseltti. trendi değiştirdi ve faiz oranlarını sabit tuttu. Fed üyelerinden gelen sinyaller, piyasanın Haziran ve Temmuz toplantıları için bir “duraklama ve ardından artış” beklemesine yol açtı.
Ancak toplantının ardından yapılan açıklama ve ekonomik tahminler, bunun faiz indirimi sinyali olmaktan çok geçici bir duraklama olacağını açıkça ortaya koydu. Faiz oranı projeksiyonlarının “nokta grafiği”, orta üyelerin federal fon oranında bu yıl rastgele bir indirim olmaksızın iki çeyrek puanlık artış beklentisini gösterdi. Lider Powell’ın basın toplantısı, önümüzdeki ay yapılacak toplantıda bir faiz artırımına daha gidileceği fikrini pekiştirdi.
Fed’in enflasyonu kontrol etmek için mücadele etmesinin 4 nedeni
Bu ay faiz oranlarını artırmama kararı, büyük ölçüde bugüne kadar uygulanan sıkılaştırıcı politikaların etkisini kontrol altına alma arzusundan kaynaklanmaktadır. Milton Friedman’ın dediği gibi, faiz oranları uzun ve değişken gecikmelerle çalışır. Ekonominin durgunluğa girmesini bekleyen ve varsayımlarını gözden geçirmek zorunda kalan birçok analistin gösterdiği gibi, bu sefer bu tür gecikmelerden yararlanmak özellikle zor. Yıla iyi bir başlangıç yaptıktan sonra, birçoğu 2023 için büyüme iddialarını yükseltti ve durgunluk görünümlerini bu yılın sonlarına veya sonrasına erteledi.
ABD ekonomisinin dayanıklılığını kabul etmek ve ABD için büyüme tahminlerini revize etmek zorunda kalanların ortasında olduğumuz için, bu kez gerçekten farklı olup olmadığını değerlendirmek için bu politika döngüsünü inceliyoruz. ABD ekonomisi, Fed’in eylemlerine şaşırtıcı bir şekilde dirençli oldu ve politika arasındaki gecikmelerin ve bunların ekonomi üzerindeki etkilerinin neden beklenenden daha uzun göründüğünü açıklamaya yardımcı olan dört temel faktör belirledik.
- Faiz oranları için düşük başlangıç noktası
İlk oran artışı, geçen yıl 16 Mart’ta ABD merkez bankasının hedef aralığını %0’dan %0,25’e, %0,25’ten %0,5’e çıkarmasıyla geldi. Salgın nedeniyle indirilen faiz oranları yaklaşık iki yıldır sıfıra yakın seyrediyordu. Ardından, oranlar keskin bir şekilde mevcut %5 ila %5,25 aralığına yükseldi; ancak faiz oranları enflasyonun altında kaldı ve hatta ancak geçen yılın sonunda reel olarak kısıtlayıcı hale geldiği bile söylenebilir.
Genellikle agresif bir yükseliş döngüsü olarak tanımlansa da, oranların yükselme hızının, oranları düşük taban çizgisi göz önüne alındığında dar kabul edilebilecek bir seviyeye getirmesi biraz zaman aldı. Sonuç olarak, ilk faiz artırımının ortasındaki gecikme ve ekonomi üzerindeki etkisi uzadı.
- Finansal şartlar beklenenden daha gevşekti.
Sıkılaştırmanın ilk aşamalarında, piyasa acil durum politikasının sona ermesine uyum sağlarken Hazine getirileri keskin bir şekilde yükseldi. Bu durum, siyasetin ipotek ve kredi piyasaları gibi ekonominin diğer alanlarına yayılmasına neden oldu ve nakit koşullarını daha da sıkılaştırdı. Ancak tahvil getirileri geçen yıl Eylül ayında %4’ün biraz altındaydı ve o zamandan beri bu seviyede kaldı.
Bunu takiben, ipotek oranları istikrara kavuştu ve konut üzerindeki baskı, on yıldan fazla bir sürenin en yüksek seviyesinde kalmasına rağmen artmadı. Bu arada borsalar yükseldi ve S&P 500 Endeks, Eylül ayının sonundan bu yana (14 Haziran itibariyle) %20’nin biraz üzerinde arttı. Yükseliş büyük ölçüde bir avuç teknoloji hissesi ile sınırlanmış olsa da, etki finansal koşullarda gevşeme oldu.
- Büyük finansal teşvikler
Hem Başkan Trump hem de halefi Joe Biden, doğrudan ödemeler ve kolaylaştırılmış yardım yoluyla ekonomiye değerli teşvikler sağladı. Bu, işletmeler işçileri işten çıkarırken ve işsizlik artarken ailelerin ayakta kalmasına yardımcı oldu. Döngüsel etkileri hariç tutan IMF rakamlarını bir kıyaslama olarak kullanarak, mali takviyenin 2020’de GSYİH’nın yaklaşık %5’ini oluşturacağını tahmin ediyoruz. tasarruf şekli.
Bu önemli bir rahatlamaydı, ancak talebi arttırmış, enflasyonu körüklemiş ve Fed’in harcamaları kontrol etmesini zorlaştırmış olabilir. O dönemde bazı yorumcular böyle bir mali cömertliğin enflasyon yaratacağını iddia etmişler ve öyle görünüyor ki bu iddialar doğru çıktı.
- pandemik etkiler
Benzer şekilde haneler, pandeminin tecrit döneminde biriktirdikleri fazla birikimden faydalandı. Dışarı çıkıp harcama yapamayan ancak evden çalışarak gelir elde etmeye devam eden kişiler, birikimlerini normal seviyelerin üzerine çıkardı. Bu fazla tasarruflar, ekonomi yeniden açılırken özellikle yüksek enflasyon karşısında tüketim için değerli bir destek sağladı. Sonuç olarak tüketim; yüksek enflasyon ve düşen reel gelirler sırasında bile dayanıklılığını korudu.
Böyle bir etkiyi tahmin etmemize rağmen, gücünü ve süresini takdir etmek zordu. Fazla harcamaların dağılımına ilişkin veriler ancak uzun gecikmelerle elde edilebildiğinden, harcama eğiliminin belirlenmesi zorlaşmaktadır. Harcama dürtüsünün büyüklüğünü ve mühletini ölçmek için karşılaştırılabilir birkaç dönem vardır.
Bu etkiyle yakından ilişkili olarak, salgının mal ve hizmet tüketimine getirdiği trend de söz konusu. Yukarıda belirtildiği gibi, kapanışlar sırasında hanehalkı harcamaları, çevrimiçi olarak satın alınabilen ve eve teslim edilebilen mallara odaklandı. İnsan etkileşimi sınırlı olduğu için oteller, restoranlar ve seyahat gibi hizmetler kısıtlanmış veya kapatılmıştır. Mal satışları trendin üzerinde kalırken, hizmet satışları geriledi. Ekonominin yeniden açılmasıyla birlikte hizmetler sektörü toparlandı ve mal satışları yeniden düştü. Günümüzde PMI gibi anketler, insanların seyahatin keyfini yeniden keşfettikçe ve ihtiyaç duydukları spor salonu ekipmanlarına, elektronik cihazlara ve diğer aksama süresi ekipmanlarına sahip olduklarını fark ettikçe, hizmetlerin malları geride bıraktığını gösteriyor.
Sonuç olarak pandeminin tüketici üzerinde iki etkisi oldu. Birincisi, tüketiciyi daha dirençli hale getirdi ve ikincisi, harcamaları çarpıttı. Bazıları bunu, hizmetler bölümünün ve ardından imalat bölümünün bir durgunluğa girdiği dalgalı bir durgunluk yaratmak olarak tanımladı. Bu aynı zamanda, daha döngüsel mallar segmentine yük getiren öncü göstergelerin ve durgunluk uyarı modellerinin düşüş eğiliminde olduğu ve ekonominin tamamı için çok olumsuz sinyaller verdiği anlamına geliyor. Hizmetler bölümü, mallar bölümünden ayrıldı. Nispi büyüklükleri göz önüne alındığında (ABD’de hizmetler, mallar için %21’e kıyasla hanehalkı harcamalarının %60’ından biraz daha azını oluşturuyor), hizmetlerdeki toparlanma mal üretimindeki düşüşü dengeledi.
Tüketici harcamalarının yeniden dengelenmesi için muhtemelen daha uzun bir yol var. San Francisco Fed’in yaptığı analiz, tasarruf fazlasının büyük kısmının artık harcandığını ve tüketim üzerindeki bu etkinin giderek azalacağını gösteriyor. Şimdiye kadar 2,1 trilyon doların 1,7 trilyon doları harcandı. Bununla birlikte, hanehalklarının hala yaklaşık 400 milyar dolarlık (tüketimin yaklaşık %2’sine eşdeğer) potansiyel harcaması vardır, bu nedenle etki kademeli olacaktır.
Pandeminin ikinci etkisi, işgücü piyasasının erken emekliliklerden, üniversiteye dönüşlerden ve bir hastalık salgınından (uzun Covid ve birikmiş işleri temizlemeye çalışan hastanelerde tedavi için uzun bekleme süreleri) etkilenmesiyle arz tarafında oldu. Uzaktan çalışmayı daha kolay bulan bazı işçi kümelerinde artış olurken, genel etki, işgücündeki kişi sayısında azalma ve katılımda düşüş oldu.
Sonuç olarak, bütçe açıkları daha hızlı ortaya çıktığı için fiyatlar üzerindeki baskı beklenenden daha fazla oldu. Katılım oranlarının arttığına dair bazı işaretler var ve bu, göçün geri dönüşünü ve bu faktörlerin bazılarının geri dönüşünü yansıtıyor olabilir. Genel olarak salgın, arz-talep istikrarını olumsuz etkilemiş ve enflasyonist baskıyı artırmıştır.
Çözüm
Bu dört etki arasında, düşük faiz oranları tabanı, mali teşvik ve salgının etkileri en benzersiz olanıydı ve bu da Fed ve diğer merkez bankalarının ekonomiyi ve enflasyonu yorumlamasını ve ardından kontrol etmesini zorlaştırdı.
Para politikası çok gevşek bir seviyede başladı ve Fed ve diğerleri sıkılaştırma ihtiyacını zaten kabul etmiş olsalar bile, bu salgının devam ettiği çok belirsiz bir bağlamda gerçekleşti. Dahası, maliye politikası teşviklerini dengelemek ve Covid’in harcamalar ve işgücü piyasası üzerindeki olağanüstü etkileriyle başa çıkmak zorunda kaldılar.
Enflasyonla Mücadele Yasası’nın önermesine ve Yapay Zeka (AI) coşkusuna rağmen, görüşümüz önümüzdeki dönemde gidişatın Fed lehine dönmeye başlayacağı yönünde. Para politikası artık sıkılaştırma bölgesinde ve çok fazla tasarrufun finansal dayanakları ve faydaları azalıyor.
Bu döngüye özgü olmasa da, finansal piyasaların istikrar sağlayıcı davranışı da değerlidir. Örneğin, Fed’in faiz oranlarını 150 baz puan yükselttiği ve 10 yıllık tahvil getirileri üzerinde çok az etkisi olduğu 2005 yılında, o zamanlar “Greenspan bilmecesi” olarak bilinen, Fed’in para politikası üzerindeki kontrolünü kaybettiği hakkında çok fazla konuşma yapıldı.
Bu döngüde, Fed’in sabit getirili piyasaları enflasyonu yenmeye kararlı olduğuna ikna etmek için hala daha fazlasını yapması gerekebilir ki bu, son toplantısındaki şahin tonunu kesinlikle açıklıyor.